Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

Η Στολή Παραλλαγής - Άρθρο του Ηλία Κασιδιάρη

Άρθρο στην εφημερίδα "Χρυσή Αυγή" που κυκλοφορεί

Η τρίχρωμη στολή παραλλαγής του Ελληνικού Στρατού δεν είναι ούτε φόρμα, ούτε τζάκετ, ούτε αμπέχονο, ούτε κάλυμμα για οικοδομικές εργασίες.
Είναι ΣΤΟΛΗ με βάση τον Στρατιωτικό Κανονισμό, την Νομοθεσία και κυρίως τις ηθικές αξίες που συνδέονται άρρηκτα με την Πολεμική Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Λίγες Στρατιωτικές Μονάδες είχαν την Τιμή να λάβουν μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις με την σύγχρονη ελληνική στολή παραλλαγής:

Η Α’ Μοίρα Καταδρομών, που αγωνίστηκε ηρωικά και νικηφόρα στην Κύπρο το 1974, είχε προλάβει να υιοθετήσει μία πρώιμη στολή παραλλαγής (σχετικές φωτογραφίες από εκπαιδευτικές δραστηριότητές της Α’ ΜΚ κατά την ειρηνική περίοδο υπάρχουν στο διαδίκτυο).
Πολλοί φίλοι θα αναρωτηθούν, αν ασκώντας την κριτική αυτή παριστάνω το... θηρίο, τον υπερ-κομάντο και την πολεμική μηχανή που είναι έτοιμη να σπάει τα σύνορα και να μπει μέσα στην τουρκία. Ασφαλώς όχι. Ακόμα και εμείς όμως, που δεν είχαμε ποτέ την Τιμή να αγωνιστούμε σε σκληρά και ματωμένα πεδία για την Ελλάδα, έχουμε κάθε δικαίωμα να κρίνουμε τους φυγόστρατους και τους βισματίες πολιτικάντηδες. Έχουμε κάθε δικαίωμα να μιλάμε με αγάπη για την στολή παραλλαγής, γιατί ιδρώσαμε με την στολή αυτή, κυλιστήκαμε φορώντας την μέσα σε λάσπες, την λιώσαμε στον στίβο μάχης, γίναμε ένα μαζί της στην πισίνα με τα λύματα (δεν γράφω «αράπης» για να μη με πιάσει ο αντιρατσιστικός νόμος).

Μία από τις πολλές στιγμές που συχνά αναπολώ από την θητεία μου στον Ελληνικό Στρατό με βρίσκει στο τέλος μίας ΤΑΜΣ «Ανορθόδοξος Πόλεμος», στα πλαίσια της Άσκησης Νικηφόρος στην Κύπρο, ξημέρωμα καλοκαιρινής νύχτας κάπου στη μέση του πουθενά, κοντά στο περίφημο δάσος του Μαχαιρά. Είμαι συνοδηγός στο Steyr και πάμε να απαγκιστρώσουμε διμοιρία αμέσως μετά από εικονική κρούση κατά του αόρατου εχθρού, που στο σενάριο έχει καταλάβει ολόκληρο το νησί.

Μόλις συναντάμε τους Καταδρομείς δίνω την θέση μου στον Διμοιρίτη Υπολοχαγό και μετακομίζω στην καρότσα. Ο κόσμος αρχίζει να ανεβαίνει στο όχημα και τότε συμβαίνει το αναπάντεχο. Οι τύποι αυτοί είναι πέντε μέρες στα βουνά φορώντας την ίδια παραλλαγή, τρέχουν πάνω-κάτω ατελείωτες ώρες, κοιμούνται στα χώματα και κυλιούνται στις λάσπες, ενώ απαγορεύεται ακόμα και να βγάλουν το φούμο από το πρόσωπο. Στην ίδια άθλια κατάσταση βρίσκομαι και εγώ, αλλά μέχρι την στιγμή εκείνη δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Όταν το Steyr φορτώνει και στριμωχνόμαστε ο ένας πάνω στον άλλο, η μυρωδιά που αναδύεται είναι τόσο δυσάρεστη, που αναγκάζομαι να ανοίξω το μπέρκιν, να βάλω μέσα το κεφάλι και να αρχίσω να εισπνέω βαθιά την μυρωδιά του πλαστικού. Θέλω να πω με απλά λόγια, πως οι τύποι αυτοί, που η στολή σάπισε πάνω στο σώμα τους για μέρες, έχουν κάθε δικαίωμα να την φοράνε με Τιμή, γιατί την έχουν τιμήσει, όπως έχουν τιμήσει και τον Όρκο που δίνει στην αρχή της θητείας του κάθε πιστός και φιλότιμος Στρατιώτης.

Η τελευταία φορά που φόρεσα την στολή παραλλαγής και τα καταδρομικά σήματα ήταν την άνοιξη του ’13, μία πολύ όμορφη βραδιά, όταν συμμετείχα (ως μέλος της Λέσχης Εφέδρων Καταδρομέων και Ιερολοχιτών) στην πορεία 50 χιλιομέτρων της 2ας Μοίρας Αλεξιπτωτιστών από τα βουνά του Ασπροπύργου μέχρι το Κανδήλι και το πεδίο βολής του ΚΕΕΔ Νέας Περάμου. Θυμάμαι πολύ καλά την δραστηριότητα εκείνη, πρώτον γιατί θεωρώ τιμή, αλλά και υποχρέωση κάθε πολίτη να μετέχει ενεργά στις δραστηριότητες της Εφεδρείας. Δεύτερον, γιατί αμέσως μετά από την κοπιαστική, ολονύκτια διαδρομή πήγα σπίτι, έκανα ντουζ, φόρεσα κοστούμι και κατέβηκα στη βουλή για μία ακόμη πολιτική ομιλία που έσπασε τα νεύρα των παπαγάλων στα δελτία των 8. Ένα χρόνο αργότερα, οι αναμνηστικές φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό μου τηλέφωνο από εκείνη την πολύ όμορφη, αλλά και εξαντλητική δραστηριότητα, με έκαναν και πάλι πρωταγωνιστή στα δελτία των 8, αυτή τη φορά ως... «στέλεχος παραστρατιωτικών ομάδων εγκληματικής, νεοναζιστικής οργάνωσης». Οι εικόνες αυτές ήταν η αστεία, επικοινωνιακή απάντηση του Συστήματος στο βίντεο Μπαλτάκου και τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την σκευωρία σε βάρος του Λαϊκού Συνδέσμου.
Φυλακές Κορυδαλλού,
8 Ιουνίου 2015