Ένα σκυλάκι , που στεκόταν όλο το βράδυ στο σημείο που δολοφονήθηκαν τα παιδιά μας κλαίγοντας γοερά ,οσμίζοντας το αίμα των νεκρών , διέσχισε σήμερα δυο χιλιόμετρα περίπου και εμφανίστηκε ξανά στην εκκλησία , όπως είχε κάνει και τη μέρα της κηδείας, όπου σήμερα τελούταν το μνημόσυνο, έκπληκτοι και ιδιαιτέρα συναισθηματικά φορτισμένοι το αντικρίσαμε και μέσα στο νεκροταφείο ,το οποίο νεκροταφείο βρίσκεται αρκετά μετρά μακριά από την εκκλησία, μέσα στο νεκροταφείο κειτόταν σωριασμένο μελαγχολικό και ανέκφραστο, ούτε τα μάτια του δεν επιθυμούσε να ανοίξει. Φαινότανε απλά να απολαμβάνει νωχελικά τα χάδια μας . Το πήραμε στην αγκαλιά μας και εκείνο έχει συνεχώς την ίδια απίστευτη μελαγχολία , μας κοιτούσε όλους στα μάτια με μια τρομερή θλίψη . Χωρίς να προβεί σε μια καμία αντίσταση ούτε καν να αντιδράσει παρέμενε ευλαβικά στην αγκαλιά του συναγωνιστή όταν το έβαλε στο όχημα του .
...το σκυλάκι υιοθετήθηκε από τούς συναγωνιστές του Γιώργου και του Μάνου .
Ευγενία Χρήστου.
