με θέμα την θυσία των τριών ηρώων αξιωματικών του πολεμικού μας ναυτικού, που έπεσαν στα ΙΜΙΑ , τον Ιανουάριο του 1996 και την ημέρα μνήμης που επίκειται, την 1-2-2014.
Ο συναγωνιστής Μισιάκας παρουσίασε φύλλα της εφημερίδας ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ του Ιανουαρίου 1996 και 1997 από το προσωπικό του αρχείο που αναφερόταν στην προδοτική στάση της τότε κυβέρνησης Σημίτη και στις αταλάντευτες θέσεις του Λαϊκού Συνδέσμου που από τότε στηλίτευε την ενδοτικότητα και τις προδοτικές αβελτηρίες των εθνικών ολετήρων του ΠΑΣΟΚ. Από μια χούφτα εθνικιστών που πραγματοποίησαν τότε την συγκέντρωση στην πλατεία Ρηγίλλης, σήμερα χιλιάδες Έλληνες εθνικιστές αποδίδουν φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους πεσόντες ήρωες Καραθανάση-Βλαχάκο και Γιαλοψό, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι οι συγγενείς τους απαξιώνουν την μνήμη τους σφίγγοντας το χέρι ξεπουλημένων πολιτικάντηδων.
Ο συναγωνιστής Μισιάκας έθεσε τους πάντες προ των ευθυνών τους, τονίζοντας ότι η παρουσία ενός εθνικιστή εθιμοτυπικά και μόνο στην μέρα μνήμης των Ιμίων, δεν έχει κανένα απολύτως αντίκρισμα, αν δεν συνοδεύεται από διαρκή παρουσία και ακτιβισμό σε όλες τις εκδηλώσεις και δράσεις της Χρυσής Αυγής, ειδικά για τους άντρες και τις γυναίκες της αιματοποτισμένης Τοπικής Οργάνωσης Βορείων Προαστίων που αποδεδειγμένα γέννησε τους πρώτους αληθινούς χρυσαυγίτες Φουντούλη και Καπελώνη.
Επιμύθιο της συγκλονιστικής ομιλίας του, η ρήση ότι ο Χρυσαυγίτης δεν γίνεται , ούτε γεννιέται, ο Χρυσαυγίτης όμως πεθαίνει….Τίτλος τιμής που δικαιωματικά ανήκει στους πεσόντες αδελφούς μας , στους οποίους πρέπει να φτάσουν οι φωνές όλων μας την βραδιά της 1-2-2014 καθώς και στα κελιά της τιμής οπου βρίσκονται παρανόμως έγκλειστοι ο Αρχηγός μας και οι βουλευτές μας.
