Κορνήλιος Κοντρεάνου
13 Σεπτεμβρίου 1899 - 30 Νοεμβρίου 1938
Κορνήλιος Ζελέα Κοντρεάνου (Corneliu Zelea Codreanu).
Το όνομα του ηγέτη του Εθνικιστικού Κινήματος της Ρουμανίας την περίοδο του Μεσοπολέμου και "Η Λεγεώνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ" ή αλλιώς η Σιδηρά Φρουρά, το όνομα του κινημάτος που θα αφήσει παρακαταθήκη και θα θυμίζει τον Αγώνα του Ρουμανικού Έθνους για ελευθερία και ανεξαρτησία.
Ο Κοντρεάνου γεννήθηκε στο Huşi στις 13 Σεπτεμβρίου 1899. Πατέρας του ο πατριώτης δάσκαλος στο επάγγελμα Ion Zelea Codreanu και μητέρα η Elise Brauner, βαυαρικής καταγωγής. Στα 11 χρόνια του φοιτά στη διάσημη στρατιωτική σχολή Manastirea Dealului όπου θα διδαχθεί στρατιωτικές τέχνες, στρατηγική μα πάνω από όλα πειθαρχία. Ήταν το μεγαλύτερο σχολείο για τον ίδιο καθώς είναι η αιτία να ξυπνήσει η φυλετική ψυχή του και να αναδειχθούν οι σωματικές αρετές του. Το 1916, και ενώ δεν έχει ενηλικιωθεί ξεσπά στα πλαίσια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου πολεμική σύρραξη μεταξύ της Ρουμανίας και της Αυστρουγγαρίας. Εγκαταλείπει το σπίτι του, κατατάσσεται εθελοντικά στο Ρουμανικό στρατό και πολεμά στο πλευρό του πατέρα του ο οποίος λίγο αργότερα τον αναγκάζει να επιστρέψει στην εστία του.
Με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Ρουμανία βιώνει τα παραλειπόμενα ενός πολέμου. Ανεργία και οικονομική ύφεση είναι οι επιπτώσεις της χώρας παρόλο που βρέθηκε στο πλευρό των νικητών. Ο νεαρός Κορνήλιος έχει περατώσει τις σπουδές του ως δόκιμος σε Σχολή Αξιωματικών και εισέρχεται στη Νομική Σχολή στο Ιάσιο. Οι κομμουνιστές κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε έκφανση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της χώρας, με απεργίες και διαδηλώσεις. Στο μυαλό του Κοντρεάνου γεννιέται η επιθυμία να αντισταθεί στη μαρξιστική λαίλαπα που κατατρώγει τα κύτταρα του Έθνους του με την διεθνιστική ρητορεία της, ακόμη και μέσα στη σχολή του.
Ο νεαρός Εθνικιστής δεν θα αργήσει να βρει την αιτία της σήψης του λαού του. Οι κομμουνιστές, χρηματοδοτούμενοι από το νεοσυσταθέν, σιωνιστικής εμπνεύσεως, μπολσεβικικό καθεστώς στη Ρωσία, με την ταυτόχρονη και πλήρη κυριαρχία των σιωνιστών στις οικονομικές και διοικητικές δομές της Ρουμανίας απομυζούν το λαό και πολεμούν κάθε εθνικιστική του έξαρση με λύσσα. Ανάμεσα στους μαρξιστές καθηγητές εντοπίζει τον ακαδημαϊκό Αλέξανδρο Κούζα (Alexandru C. Cuza), που θα αποτελέσει και τον πνευματικό του μέντορα.
Ο αγώνας του εντός των Πανεπιστημίων και εκτός ξεκινά, σε ένα άκρως εχθρικό περιβάλλον. Το Ιάσιο είναι η πόλη που θα δράσει, ενώ η ηγετική του προσωπικότητα θα αναδειχθεί μέσα από τις μάχες του δρόμου όταν εντάσσεται στην τοπική εθνικιστική οργάνωση της "Φρουράς Εθνικής Συνείδησης" του σωματώδους σιδηρουργού Constantin Pancu, που είχε ως σκοπό την ένωση του Ρουμανικού Έθνους και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ο Κοντρεάνου γίνεται ταχέως η ηγετική φιγούρα στη Φρουρά της Εθνικής Συνείδησης. Οι ηρωικές του πράξεις στα Πανεπιστήμια, τα εργοστάσια και τους δρόμους καθιστούν το κίνημα μια υπολογίσιμη δύναμη στο Ιάσιο και αφυπνίζουν αρκετούς ομοεθνείς του.
Εμπνεόμενοι από το θάρρος του Κοντρέανου το Ιάσιο ξεφλουδίζει από πάνω του την μολυσματική πέτσα του μαρξισμού και κυριαρχεί. Σε ένα δείγμα απαράμιλλου θάρρους και πίστης ο Κοντρεάνου και λιγοστοί σύντροφοί του θα βρεθούν στον Οργανισμό Κρατικών Μονοπωλίων και στο εργοστάσιο σιδηροδρόμων της Νικολίνα, και θα κατεβάσουν την κόκκινη σημαία και θα υψώσουν τη ρουμάνικη, πάνω από τα εργοστάσια, αψηφόντας χιλιάδες απεργούς, κομμουνιστές στην πλειοψηφία τους. Η Ρουμανική κυβέρνηση βλέποντας την δράση των Εθνικιστών αναγκάζεται να δράσει και τελικώς κατορθώνει να περιορίσει τις απεργίες και τις διαδηλώσεις των μαρξιστών, αφήνοντας όμως τα Πανεπιστήμια στο έλεος τους.
Ο Κοντρεάνου ταυτόχρονα έχει προσδώσει στον Αγώνα του και ιδεολογικό περίβλημα. Καλεί σε «Χριστιανικό – Εθνικό Σοσιαλισμό» και στοχεύει στην απελευθέρωση των εργατών από τις σιωνιστικές - μαρξιστικές επιρροές, με γνώμονα το συμφέρον της Ρουμανίας. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά: «Δεν είναι αρκετό το να νικήσουμε τον Κομμουνισμό. Πρέπει να παλέψουμε για τα δικαιώματα των εργατών. Έχουν δικαίωμα στο ψωμί και την αξιοπρέπεια. Πρέπει να παλέψουμε ενάντια στα ολιγαρχικά κόμματα, δημιουργώντας εθνικά εργατικά συνδικάτα τα οποία θα αποκτούν τα δικαιώματά τους μέσα στα πλαίσια του κράτους και όχι εναντίον του!»
Τα Πανεπιστήμια είναι το πεδίο της ολοκληρωτικής του νίκης έναντι του αιμοδιψούς κομμουνισμού. Μέχρι τότε οι μαρξιστές τρομοκρατούν τους εθνικιστές και πατριώτες συμφοιτητές τους, ενώ κυκλοφορούν εντός των ιδρυμάτων με πηλίκια των μπολσεβίκων. Ο Κοντρεάνου με συνεχείς ακτιβιστικές ενέργειες αναγκάζει τους κόκκινους τραμπούκους να βρεθούν σε θέση άμυνας. Μαζί με τους συντρόφους τους δηλώνει στα αμφιθέατρα ότι όποιον εντοπίζουν να φορά την κόκκινη κασκέτα του ρωσικού στρατού θα την καίνε, ενώ διαλύει κάθε προσπάθεια φοιτητικών απεργιών που αποπειρώνται να πραγματοποιήσουν οι, στην πλειοψηφία τους ιουδαίοι, μαρξιστές κολλώντας τους αφίσες "Όποιος δεν εργάζεται, δεν τρώει".
Ο Κοντρεάνου μέσα σε μόλις 2 χρόνια έχει καταφέρει να ξυπνήσει τις νεκρωμένες συνειδήσεις του λαού του. Το κατεστημένο θορυβείται μετά και την κάθοδο του κομμουνισμού στα Πανεπιστήμια και με τα media ετοιμάζει ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον του Κοντρεάνου και της Φρουράς του. Ο σφυρηλατημένος με ατσάλινη θέληση και πίστη Κοντρεάνου δεν θα πτοηθεί. Το αντίθετο μάλιστα. Επιτίθεται και διαλύει τυπογραφεία και γραφεία εφημερίδων που ζητούν το κεφάλι του και παραπληροφορούν το λαό της Ρουμανίας.
Το 1922 με το Πανεπιστήμιο του Ιασίου να έχει μετατραπεί σε ένα εθνικιστικό προπύργιο, τα σχολεία της πόλης να έχουν γίνει εστίες του Εθνικισμού και τη φλόγα του πατριωτισμού να σιγοκαίει στις καρδιές των εργατών, ο Κοντρεάνου ολοκληρώνει τις προπτυχιακές σπουδές του και θα φύγει για τη Γερμανία συνεχίζοντας σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο πεδίο της πολιτικής οικονομίας. Σε λιγότερο όμως από 1 χρόνο στη Ρουμανία ξεσπούν φοιτητικές απεργίες και ο Κοντρεάνου αδυνατεί να παρακολουθεί εξ' αποστάσεως τα δρώμενα. Εγκαταλείπει τις σπουδές και συστρατεύεται στη μάχη όπου πολλάκις θα έρθει αντιμέτωπος ακόμη και με ένοπλα τμήματα της αστυνομίας και των κομμουνιστών. Είχε όμως επηρεασθεί σε τέτοιο βαθμό από τα Εθνικιστικά Κινήματα σε Γερμανία και Ιταλία που κυριεύεται από το συναίσθημα της αναγκαιότητας να πραγματοποιήσει κάτι αντίστοιχο στη Ρουμανία.
Το Μάρτιο του 1923 μαζί με το μέντορά του Κούζα ιδρύει την Ένωση της Χριστιανικής Εθνικής Άμυνας, αναγγέλοντάς τη δημιουργία της σε όλη την επικράτεια. Το κύμα συμπαράστασης είναι απερίγραπτο. Στο συνέδριο κηρύσσεται ο αγώνας για την αναθεώρηση του Συντάγματος και δίνεται το σύνθημα για Εθνικιστική δράση με κάθε τίμημα απέναντι στο, δουλοπρεπές στο Σιωνισμό, ρουμανικό κατεστημένο...
Η συνέχεια στο δεύτερο και τελευταίο μέρος της Προσωπογραφίας του Ρουμάνου Εθνικιστή Κορνήλιου Κοντρέανου
Αινείας
