πολυθεσίτης και ερημοσπίτης θα έλεγα. Το βιογραφικό του πλούσιο και διανθισμένο με πολλές και διαφορετικές θέσεις όπως, μέλος της κεντρικής επιτροπής της ΔΗΜΑΡ και του Διοικητικού Συμβουλίου Της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την Unesco, συντάκτης των λόγων του ΓΑΠ και προσφάτως χρυσαυγολόγος ή μάλλον χρυσαυγοδιώκτης.
Ο εγγονός του συνιδρυτή του ΕΑΜ, θέλοντας να τιμήσει το όνομα που φέρει, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ΕΣΣΔ (τη μεγάλη των αριστερών διανοουμένων σχολή, τυχαίο; δε νομίζω), ξεκίνησε τη συγγραφική του καριέρα από το «ποιοτικό» περιοδικό Playboy, που είναι γνωστό για την προβολή του... εσωτερικού κόσμου των συμμετεχόντων στις σελίδες του. Άλλωστε τα θέματα που πραγματεύεται είναι «πιασάρικα» και προφανώς απευθύνονται σ’ αυτούς που θεωρούν ότι και το Playboy είναι βιβλίο. Έχουν να κάνουν με την Ελλάδα της Μεταπολίτευσης (λες και πριν δεν υπήρχε Ελλάδα), τους νεόπλουτους (έχει πολλούς στον κύκλο του) και τους απατεώνες (τους γνωρίζει καλά φαίνεται). Ο λόγος του ειρωνικός και υποτίθεται χιουμοριστικός, αν κάποιοι θεωρούν χιούμορ την χυδαιολογία και τα υπονοούμενα τύπου Λαζόπουλου. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα Γαλλικά, Ιταλικά, Τουρκικά και Εβραϊκά!!!!
Έτσι έγινε γνωστός στους κύκλους του life style, που εκτίμησαν το ταλέντο του, και ήρθε η πρόταση, από το φίλο του και επίσης «συγγραφέα», Νίκο Παπανδρέου, να συνδράμει στη συγγραφή των λόγων του Γιωργάκη. Εκείνος βέβαια δέχτηκε, βλέπετε τότε δεν τον ενοχλούσε το κληρονομικό δικαίωμα διαδοχής στην πολιτική, και μάλιστα «αφιλοκερδώς» (η θέση στην επιδοτούμενη από το κράτος ΜΚΟ UNESCO δεν είναι αμοιβή, ή μήπως είναι;). Εξελίχθηκε μάλιστα και σε μεγάλο ΓΑΠοφύλακα, καθώς επιτέθηκε με εξαιρετική δριμύτητα και χυδαιότητα στη Μυρσίνη Λοϊζου, που τόλμησε να απαγορεύσει τη χρήση των τραγουδιών του πατέρα της από το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη.
Τώρα τελευταία ασχολείται και με τη Χρυσή Αυγή, είναι άλλωστε γνωστή η συνταγή «για ν’ ασχοληθούν μαζί μου βρίζω τους χρυσαυγίτες». Ο ΔΗΜΑΡίτης Χωμενίδης, αντί να κοιτάξει να μαζέψει τη συντρόφισσα Ρεπούση που κατακρεουργεί κάθε τρεις και λίγο την ιστορία μας, προτιμά να ασχολείται μαζί μας.
Λέει σε πρόσφατο άρθρο του «Αν θέλουμε να’ μαστε ειλικρινείς, πρέπει καταρχάς να παραδεχθούμε ότι το πνεύμα του Μιχαλολιάκου είχε διαποτίσει ένα κρίσιμο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας εδώ και δυο τουλάχιστον δεκαετίες». Άρα παραδέχεστε ότι η ψήφος στη Χρυσή Αυγή δεν είναι ψήφος διαμαρτυρίας, αλλά συνειδητή επιλογή που ωρίμασε με τον καιρό στην ψυχή των Ελλήνων, που εκτιμούν τη σταθερότητα των θέσεων μας και την ειλικρίνεια του Αρχηγού μας, από τη δημιουργία του κινήματος έως τώρα.
«Χρυσαυγίτικης αισθητικής δεν ήταν οι μποντιμπιλντεράδες με το μυαλό πτηνού, που θριάμβευαν στα ριάλιτι τηλεπαιχνίδια, Big Brother και δε συμμαζεύεται;», λέει παρακάτω. Είστε βαθιά νυχτωμένος. Όταν εσείς και το συνάφι σας παρακολουθούσατε τα συγκεκριμένα τηλεπαιχνίδια, εμείς διαβάζαμε ιστορία, όταν ηρωποιούσατε τους πρωταγωνιστές τους, εμείς βοηθούσαμε συνέλληνές μας και όταν εσείς διασκεδάζατε πίνοντας και πετώντας λουλούδια στα ξενυχτάδικα, εμείς γυμναζόμασταν.
Η αγωνία σας για τη διείσδυση που έχει η Χρυσή Αυγή στους Έλληνες είναι προφανής. Φτάνετε στο σημείο να παρακαλάτε τους ψηφοφόρους μας να πάνε στο ΛΑΟΣ!!!
Τρέμετε στην ιδέα ότι η νέα γενιά Ελλήνων δεν είναι βολεψάκηδες, δεν είναι βλάκες, δεν είναι πρόβατα, δε βλέπουν ειδήσεις στην τηλεόραση, ψάχνονται στο internet (εκεί δε μας έχουν φιμώσει ακόμα), διαβάζουν βιβλία, καταλαβαίνουν «τι παίζει» με το «συνταγματικό τόξο», γεμίζουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Γι’ αυτούς δεν είμαστε μόδα, όπως λέτε, δεν είμαστε trendy, είμαστε αυθεντικοί, είμαστε εθνικιστές και ήρθαμε για να μείνουμε.
Και το επιστέγασμα του πονήματός σας, οι συμβουλές για την εξόντωσή μας, τις οποίες παραθέτω αυτολεξεί: «…Με ευρήματα τα οποία δεν θα προβάλλουν τον κίνδυνο, αλλά τη γελοιότητα της Χρυσής Αυγής. Που θα περνούν το μήνυμα ότι ο Χρυσαυγίτης είναι ένας τζάμπα μάγκας, ένα στερημένο μαμόθρεφτο, ένας μπουχέσας καλυπτόμενος πίσω από τα καδρόνια και τις μπότες. Θα διοχέτευα στην κοινωνία ανέκδοτα -όπως εκείνα που αδίκως φορτώθηκαν οι Πόντιοι- με ήρωες Χρυσαυγίτες. Θα κατεδείκνυα ότι τα ξυρισμένα τους κρανία είναι ακατοίκητα, πως κάτω απ’ τα στρατιωτικά τους παντελόνια συνήθως κρύβεται ένα μικρούτσικο πουλάκι… Όταν η λέξη Χρυσαυγίτης γίνει στη γειτονιά και στο σχολείο συνώνυμο του σούργελου, ο εφιάλτης θα έχει λάβει τέλος».
Πρώτον : Αφού είμαστε γελοίοι γιατί ασχολείστε μαζί μας;
Δεύτερον: Τζάμπα μάγκας είναι ο πρόεδρός σας που ξέχασε τις προεκλογικές του κορώνες μόλις μυρίστηκε εξουσία.
Τρίτον: Στερημένα μαμόθρεφτα δεν είναι τα παιδιά που πηγαίνουν στα δημόσια σχολεία, δεν είναι τα παιδιά που κρατάνε το χαρτζιλίκι τους για ν’ αγοράσουν ποδήλατο, δεν είναι τα παιδιά που φοράνε ρούχα ελληνικής κατασκευής, δεν είναι τα παιδιά που έχουν ολόκληρη οικογένεια ενωμένη. Στερημένα μαμόθρεφτα είναι τα δικά σας παιδιά που τα παρκάρετε στα κολλέγια, που λένε μαμά τη φιλιππινέζα, που χρησιμοποιούν το μηνιάτικό τους για ν’ αγοράσουν τσιγάρα, ποτά ή και… άλλα «γλυκίσματα», που βλέπουν εσάς τους πολυάσχολους (από κοινωνικές υποχρεώσεις) γονείς τους μία φορά το μήνα.
Τέταρτον: Καλύτερα μπουχέσας παρά άπλυτος, αχτένιστος και ψωρογενειοφόρος της κακιάς ώρας.
Πέμπτον : Ένα είναι σίγουρο, ότι στα κρανία μας δεν κατοικεί η σύφιλη του κομμουνισμού που έχει εγκατασταθεί στα δικά σας.
Έκτον: Όσον αφορά στο περιεχόμενο των παντελονιών μας, σας συνιστώ να μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια γιατί θα εκπλαγείτε...
Τέλος, ο Χρυσαυγίτης δε θα γίνει σούργελο ποτέ, άλλωστε τη θέση την έχετε κερδίσει εσείς με το σπαθί σας.
Αλήθεια τα γεύματα με τον κ. Βενιζέλο είναι μέσα στα πλαίσια των καλλιτεχνικών σας αναζητήσεων ή ανταλλάσετε απόψεις για το πώς θα απαλλαγείτε από τη Χρυσή Αυγή;
Μη χάνετε το χρόνο σας. Είμαστε εδώ, είμαστε πολλοί, δε μας ακουμπάτε.
ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!
Κίρκη.
