Εμείς, από την άλλη, διαφοροποιούμεθα σε όλα αυτά. Δεν έχουμε ανάγκη από τοκογλυφικούς κερδοσκόπους και ρεμουλοτζογαδόρους. Εμείς έχουμε τον ορθολογικό ωφελιμισμό προς την κοινωνία και την πατρίδα μας. Εμείς θέλουμε ένα κράτος ελληνικό, κοινωνιοκεντρικό, με γερά θεμέλια, στηριζόμενο σε αλήθειες, χωρίς υποκριτικές Κασσάνδρες, με σύσσωμη την ελληνική κοινωνία για τη διάσωση του έθνους και της φυλής. Πρέπει να ορθωθούμε έμπρακτα και επίμονα, με επίγνωση ευθύνης, με ρεαλισμό και ανθρωπιά απέναντι στο διεθνοποιημένο σύστημα διάλυσης.
Αυτοί εκπροσωπούν την ντόπια, αλλά και την ευρωπαϊκοδιεθνιστική ολιγαρχία με πολιτικές μάσκες και προσωπεία έντονου δοσιλογισμού. Ήδη η βύθιση του κράτους μας έχει καταντήσει την Ελλάδα, Ελλαδιστάν. Συνεχώς, αξιώνει την εγκαθίδρυση μιας πακιστανικής μειονότητας, που στο τέλος θα γίνει πλειονότητα. Ταπεινωμένοι συνάνθρωποί μας, εξαθλιωμένοι απʼ το καθημερινό γίγνεσθαι, απεγνωσμένοι στη φτώχεια τους, ζητιανεύουν εργασία στα ίδια μεροκάματα των Πακιστανών και των άλλων λαθροκουρελήδων για να μπορέσουν να διαβιώσουν τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Τριτοκοσμική απομίμηση στο Ελλαδιστάν του 2013, ισοπεδωτική εξομοίωση στα χώματα που γέννησαν τον σεβασμό, τους θεσμούς και τη πολιτεία.
Έτσι μας κάνανε ελληνώνυμο κρατίδιο ενός πολιτικού δήθεν και μιας φολκλορικής γραφικότητας με τη σφραγίδας της τοκογλυφικής διεθνούς σιωνιστικής ομοιοσύμπραξης. Κατάντια της κοινωνίας μας να γίνουμε ανήμποροι θεατές ενός ψυχολογικού καταναγκασμού της ανεργίας και της ευτέλειας, μιας σιχαστικής και εμετικής αηδίας, προσκυνώντας τους τιποτένιους δυνάστες μας.
Θα πρέπει να κομίσουμε την περηφάνια που μας πήραν, τον πολιτισμό που μας έκλεψαν, την ελληνικότητα που μας καταρράκωσαν. Αυτή η σκοταδιστική πολιτική πρέπει να λήξει. Εδώ, λοιπόν, χρειαζόμαστε τον ρεαλισμό και την λογική του κοινού νου. Χορτάσαμε γραβατωμένους υπανθρώπους και μορφωαναθρεμένους αμερικανοσοσιαλιστές των ζιβάγκο.
Πολύ απλά πολιτική αναθεώρηση και ρεαλιστική παρεμβολή στα τρέχοντα ζητήματα. Ελληνικό και όχι διεθνιστικό γίγνεσθαι. Ενεργή συμμετοχή κοινωνίας, παραγόντων και επιστημόνων από όλους τους χώρους. Όχι ρομάντζα και ρητοροδιανοούμενοι της θεωρίας, αλλά της πράξης. Όχι πιθηκισμοί και κομπλεξισμοί, μειονοτικά απωθημένα και ξενικό μιμητισμό. Όχι στο παρασιτικό φιλελευθερομαρξιστικό σύνδρομο. Όχι στη φτηνιάρικη ιδιοτέλεια των εξαγορασμένων πολιτών και πελατειακών συμφεροντολόγων. Όχι στο αλλόκοτο και απειλητικό φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης που έχει λάβει νοσηρή κοινωνική και οικονομική διάσταση.
Έχει φτάσει ως ταπεινωτικό φαινόμενο κατά των Ελλήνων και του εργασιακού καθεστώτος. Η Ελλάδα θεωρείται χώρα υποδοχής κάθε βρωμιάρη, άπλυτου και αλλόθρησκου αλλοδαπού. Ζούμε τις απόλυτες εικόνες τρέλας στους δρόμους, όπως Ασιάτες πάνω σε σκούτερ να κουβαλάνε την πραμάτεια τους, έτοιμοι να σωριαστούν κάτω, απʼ την άλλη, Πακιστανούς με τρίκυκλα παράνομα, χωρίς πινακίδες, και αυτοσχέδια να κουβαλάνε σίδερα, χαρτιά και ό, τι βρουν. Καροτσάκια των σούπερ μάρκετ να τα σέρνουν από γύφτοι μέχρι ό, τι άλλη εθνικότητα μπορείς να δεις, οι περισσότεροι δε με απόχρωση φιμέ.
Όλοι αυτοί που μπήκαν λαθραία στη χώρα, σέρνοντας δεκάδες επιδημίες, τους περιθάλπουν κιόλας στα νοσοκομεία μας, που εμείς έχουμε πληρώσει και πληρώνουμε μέσα από τους φόρους που αντιστοιχούν στον καθένα, κι όμως εξυπηρετούν τους άπλυτους και μάλιστα τζάμπα. Υπάρχει έλλειψη εκπαίδευσης, ευθύνης, και γιʼ αυτό γίναμε άβουλα όντα. Οι ευθύνες καταλογίζονται σε όλους, γονείς, δασκάλους, κοινωνία, πολιτεία, ιερείς. Μας ξεμάθανε την ηθική και μας έμαθαν το συμφέρον. Μας ξεμάθανε το αγέρωχος και μας μάθανε το σκύψε. Μας ξεμάθανε το δύσκολο και μας μάθανε το εύκολο.
Αντικατέστησαν την εργασία και τον κόπο με την τεμπελιά. Την ικανότητα με την ανικανότητα. Το «ελευθερία ή θάνατος» το κάνανε «Τρόικα και δουλεία». Βάλανε φόρους στη ζωή μας, στο σπίτι μας, στη θάλασσά μας, στον αέρα μας, στα βουνά μας και κάνανε τεκμήριο και τα παιδιά μας. Κι όλα αυτά τα δεχόμαστε, τα υπακούμε και συνεχίζουμε ταπεινωμένοι και με την ουρά στα σκέλια, δείχνοντας ανίκανοι και ανήμποροι.
Το κράτος έχει καταρρεύσει, διότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του λαού. Η απάνθρωπη ταλαιπωρία που υφίστανται οι Έλληνες σε όλες τις καθημερινές τους υποχρεώσεις μοιάζουν σαν τον περιπλανώμενο Οδυσσέα που έψαχνε να βρει την πατρίδα του, την Ιθάκη. Ήρθε η στιγμή που ο Έλληνας έγινε ξένος στη χώρα του, να μην μπορεί να δουλέψει, να εργαστεί, διότι του αρπάξανε τις δουλειές οι κάθε λογής λαθροκουρελήδες με αποτέλεσμα να αφήνει ό, τι έχει και δεν έχει στον τόπο που τον γέννησε, που μέχρι πρότινος τον ζούσε, για να γίνει ο ίδιος μετανάστης σε κάποια άλλη χώρα.
Έτσι, στερήσανε την πολύτιμη ελληνική εργατική δύναμη, αφήνοντάς την στα χέρια αλλόφυλων και αλλόθρησκων. Η Ελλάδα πεθαίνει μαζί με μας και εμείς μαζί με την Ελλάδα. Χρέος μας είναι να μην αφήσουμε να γίνει αυτό έτσι απλά καταθέτοντας τα όπλα. Εθνική έγερση, εθνική αφύπνιση, εθνική ομογένεια, και βάση αυτού του τρίπτυχου θα δώσουμε τη μάχη, όπως οι πρόγονοί μας για μας.
"Δεν ζει χωρίς πατρίδα η ψυχή του ανθρώπου" Κωστής Παλαμάς
ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ
